Samoobrona

Samoobrona według definicji słownikowej to obrona samego siebie, odparcie bezpośredniego ataku zamachu na dobro własne.
Dobrem tym może być zarówno mienie jak i zdrowie lub życie.

W polskim systemie prawnym nie występuje pojęcie - samoobrony, zamiast tego w kodeksie karnym funkcjonują dwa terminy które mają w sposób opisowy pojęcie to zastępować. Jeden z nich to "obrona konieczna", drugi "stan wyższej konieczności"

Niestety ani jeden, ani drugi kodeksowy opis samoobrony nie przystaje do obiegowego rozumienia tego pojęcia, według którego zaatakowany może użyć każdej dostępnej metody aby chronić własne życie, zdrowie i mienie. Być może stąd właśnie tak wiele procesów sądowych w których stroną oskarżoną jest osoba broniąca się, która w sytuacji zagrożenia nie ma czasu na rozważania, jakich środków powinna użyć by granic obrony koniecznej nie przekroczyć.

Wszystkim ćwiczącym sztuki i sporty walki, pragniemy przypomnieć że nawet w przypadku bezpośredniego zagrożenia własnego zdrowia lub życia, lub w przypadku obrony jakiegokolwiek dobra innej osoby należy mieć na uwadze właśnie te nieżyciowe przepisy polskiego prawa karnego.

Według definicji kodeksowych, aby nie przekroczyć granic tzw. obrony koniecznej, do odparcia bezpośredniego ataku napastnika można użyć tylko środków i metod (w tym także metod sztuk i sportów walki), które będą równorzędne co do intensywności i sposobu w jaki zostaniemy zaatakowani.

Aikido często określane jest nazwą - "sztuka walki" ale określenie to jest o tyle mylące, że słowo walka (walczyć) to przecież także - atakować, natomiast Aikido to przede wszystkim sztuka obrony.

Aikido nie uczy jak atakować a jedynie jak przed atakiem w aktywny sposób się obronić i to w dodatku tak, aby unieszkodliwić napastnika w sposób, który wyrządzi mu jak najmniej krzywdy.